Onlangs hoorde ik een meneer, in een vermakelijk gesprek, spreken over een ‘Tattoo-mongool.’ Je weet wel, zo’n Tattoo-mongool. De term dreunde nog een aantal dagen door in mijn gedachten. Ik baal dat ik de heer in kwestie niet direct heb gevraagd vanaf hoeveel tattoos iemand in zijn ogen een Tattoo-mongool is. Mijn partner heeft er namelijk vier.

Mijn gedachten dwaalden af naar de bijzonder leuke mensen om mij heen mét tattoo. Zou hij die ene succesvolle DJ ook een Tattoo-mongool vinden? Ik heb me intern rot gelachen. Hij zou mij toch geen Tattoo-mongool vinden?! Ik dacht ook aan de waanzinnig leuke Downie die laatst een uitsmijter voor mij bakte bij Brownies & Downies. Wat als híj een tattoo heeft? Hoe zou de heer in kwestie hèm noemen? Of gaat het in dezen niet om het scheldwoord dat men vroeger op het syndroom van Down afvuurde?

 

Ooit sprak een kind tegen een getatoeëerde dame: “Hallo mevrouw, mijn moeder zegt dat een tattoo iets is voor tuig van de onderste richel.” Wat een heerlijke Boterham! Eén van de leukste Boterhammen die ik ooit heb ontvangen gaat over een mama met tattoos. Ik heb ‘m laten afdrukken op een emaille mokje, nu verkrijgbaar bij What’s up je Boterham.

Ik denk aan een bijzonder knappe, hardwerkende moeder met tattoos all over the place. En hoe geweldig zij met haar zoon, haar ex en de nieuwe vriendin van papa omgaat. Ik sluit deze moeder vandaag 100% uit een Tattoo-mongool te zijn, wat het ook betekent. Menig blanco volwassene kan nog veel leren van deze beauty met brains. Mijn getatoeëerde werkgever, een zakenman en hardwerkende vader dan misschien? Die samen met zijn vrouw en dochter een succesvol bedrijf runt? Fuck. Het hbo afgestudeerde kind heeft ook een tattoo bedenk ik mij nu!

Misschien bedoelt hij de lerares die ieder jaar voor haar dochter een portrettekening maakt en mooie reizen maakt met man en kids? Wat een onbetaalbaar cadeau een stapel portrettekeningen die zij aan haar kind kan meegeven, wanneer zij later uitwaait vanonder haar moeders warme tatoeëerde vleugels!

Ik dank deze lieve vriend (want dat is hij) in ieder geval hartelijk voor de inspiratie! Ik heb weer zin om te schrijven en draag dit schrijfsel op aan jou en neem nog een slokje uit mijn Tattoo-mokje.

Nederland kan de Boterham-mokjes bestellen in de webshop. Levertijd nu nog een week of vier. Sorry daarvoor. De eerste voorraad heb ik alweer weggegeven aan mijn geweldige vrienden en familie. De meesten van hen zijn nu in het bezit van een tattoo én een mokje, de aso’s!

 

Bestel jij een Boterham-mokje, dan krijg je voor het wachten een gratis What’s up je Boterham fake-tattoo geleverd bij je bestelling. Maar LET OP! Deze actie geldt uitsluitend voor het tuig van de onderste richel.

With l o v e.

Geschreven door:
Tante Anne
Geef een reactie

Reacties
  • Mijn zoontje, op een terras, over een man met volledig getatoeëerde armen: “Mama! Die meneer heeft op zijn armen gekleurd! Dat mag toch niet?!” De man in kwestie kon er smakelijk om lachen…

  • Briljant geschreven weer kind. Ik lig hier te gieren van het lachen! Zullen we binnenkort een bakkie doen en weer eens lekker bijkletsen❤❤❤

  • Tja en hoe zou hij mij noemen als ik zometeen trots rond loop met de lucky few tattoo. De down syndroom tattoo voor mamma’s die trots zijn op hun kind met down syndroom en dat willen uitdragen.
    Deze man zal waarschijnlijk niet zo’n positief zelfbeeld hebben dat hij dit soort opmerkingen maakt.

  • Geweldig! Mag ik deze column delen?
    De wereld is zoveel leuker met alle getattoeerde aso-mongols. Ik hou er van!

    Groet,
    Een hardwerkende getattoeerde (4stuks) uitvaartverzorger, tevens moeder én oma

  • Lieve tante Anne,
    Altijd weer een lach op mijn gezicht als ik jouw stukjes lees.
    Mijn dochter,vriend en ik en ook familie en vrienden zijn ook in onze huid geprikt met mooie tattoos.
    Ik denk zelfs meer dan de helft van de wereldbevolking. Dus de halve wereld bestaat uit mongolen? Geweldig toch?
    Liefs Patricia

Andere columns

Winkelmandje
Afrekenen
Home
Shop
Account
Mandje